Maar dit vind ik wel veel meer jou. Witruimte, een zachte saus erover heen (met zacht bedoel ik vrouwelijk, zoals dat ook was met de layout in pastelkleurtjes) en leuke accenten. Ik was ondertussen ook gewoon aan je vorig behang, maar dat heeft toch een week of twee à drie geduurd. Dit zit meteen lekker. Hopelijk ook voor jou.
Kunnen we jou niet te zien krijgen onder die bolhoed? :-)
@ Lilimoen: Ik moest ook erg aan jou denken toen ik dit maakte. Ik deed het vooral om mijn eigen onrust omtrent mijn weblog te temmen, maar onderweg dacht ik: Lilimoen zal tevreden zijn.
@ Bart: Dat begrijp ik geloof ik wel, die twee stijlen. Maar zit het ‘m in de combi Nueva/Georgia? Of zijn het de zwarte ornamentjes die heel klassiek zijn en de letters en de bloemetjes die meer speelgoedwinkel zijn? Ik moet eerlijk bekennen dat het een zeer impulsieve actie is geweest, en ik dus niet echt planmatig te werk ben gegaan, zoals bij de vorige. Zelf ben ik er wel blij mee, maar dat neemt niet weg dat het ontwerp als geheel misschien wel een stuk sterker kan. Advies? (hoeft niet hoor)
Zus: Ja joh, je hoeft niks te zeggen hoor. Ik durf nooooit meer om complimentjes te bedelen. Alsof je elke dag je huiskamer verandert en van je man verwacht dat-ie steeds weer uitbarst in een staande ovatie.
@ CasaSpider: Gos, jij hier? Gezellig!
Maarrem, die kan ik op twee manieren interpreteren. 1. (en die ligt het meest voor de hand): het lijkt wel of ik niet beters te doen heb. Of 2. het lijkt hier wel een kinderkamer.
Ik vermoed het eerste en misschien heb je wel gelijk, hoewel ik vooral probeer niet te veel tv te kijken of computerspelletjes te spelen en omdat ik al de hele dag schrijf is knutselen dan vaak een goede tweede. Maar bedankt voor de analyse.
Ik vond die vorige erg fijn eigenlijk. Niet dat ik je ken zoals Lilimoen, maar het voelde Zezunjaans. Veel blogs zijn al wit en vrouwelijk… die vorige was wel lekker pittig, kleurrijk en een tikje chaotisch, zoals je blogjes dat ook zijn.
Lisa14 januari 2009
ik vind het persoonlijk wel mooi maar ik vind het wel heel erg anders dan al je lay-outs van de afgelopen jaren. Het is zoooo braaf… en mijn beeld van jou, die natuurlijk nergens op gebaseerd is behalve hoe ik jou in mijn hoofd heb, mijn beeld van zezunja is stoer!
@Zezunja: ik zag toen ik hem zag een combinatie van de oude (de bruinrafelige achtergrond) en de nieuwe witte elementjes. Dat was wel heel erg twee dingen. Volgens mij dus een halffabrikaat.
Nu ik dit eindresultaat zie, tsja – je weet dat ik van leegte houdt en adem om de teksten de teksten te laten zijn. Zo is het weer ietsje meer een pagina uit een boek, ietsje minder uit een tijdschrift.
Soms is vormgeving niets anders dan zo helder mogelijk zijn. Als een transparant venster, dat je niet opmerkt omdat het uitzicht erachter je aandacht in beslag neemt. Soms is vormgeving de sfeermaker zelf. Dan maak je glas in lood – er hoeft nergens doorheen gekeken te worden.
Nueva, de blommekes, vogelornamentjes: glas-in-lood. Georgia, al het wit: kijkvensters.
Ik vind het wel een aardig evenwicht. :-) (Oeps, het is HEEL GOED, kom, ‘aardig’ stort je natuurlijk meteen in depressie)
@ allemaal: Wees niet bevreesd, ik trek me vormgevingskritiek nooit zo heel erg aan, zeker niet als ik er maar drie uurtjes aan gewerkt heb, zoals bij deze. Het ligt gelukkig iets ingewikkelder dat kritiekbeest in mij. Als ik zelf erg twijfelde aan deze vormgeving dan zou ik me het vast erg aantrekken, maar dat zou dan dus terecht zijn, want dan was het dus ook niet goed. Nu voel ik me thuis bij de vormgeving, hoewel ik Bart wel gelijk geef dat het niet zo heel erg eenduidig en opgeruimd is. En ja, het is ook wel braaf, maar dat is eigenlijk precies wat ik wilde. Het is zelfs een beetje tuttig en ik vind het héérlijk. Haha.
Wees dus niet bang en trek maar gewoon hard van leer.
Ik vind het echt veel interessanter als niemand zich inhoudt.
Bedankt voor al jullie reacties.
En Bart: ik hou het in mijn hoofd. Misschien kan het evenwicht nog ‘àéts aardiger’. ;)
@ Joost: Ik vrees ervoor. Geef mij negen levens en ik ben nóg niet tevreden.
Misschien is de clou gewoon: tevreden zijn met nooit tevreden zijn. Hup, de angel eruit, nooit gedacht dat het zo simpel zou zijn. Misschien dat je daarom zo tevreden bent met die echtgenoot van je, dat lijkt me niet iemand die de dingen graag houdt zoals ze zijn.
Ik fröbelde een sloom en toch swingend dancedeuntje, getiteld Hicks én een gitaardeuntje waarbij ik enige parlando niet schuw. Of een en ander hitpotentie heeft, mag u zelf beoordelen. Alle muziek en stemmen zijn van mezelf (courtesy of mezelf). Be...
Waarschuwing: het abstractiegehalte van dit stukje zal de pan uit swingen, maar dat moet u mij maar vergeven. Wij – u en ik – hebben het al vaker gehad over synesthesie en over de meest voorkomende kenmerken ervan (1, 2, 3, 4) en ik heb ...
Dat schreef Bert Brussen gisteravond en ik dacht: ze zijn niet geschift, ze zijn onvolgroeid. Want ik herken het. Van vroeger. Bambambambam enzovoort en dan begon de stilte. Ik zette mijn allerserieuste gezicht op en begon met herdenken, eerst kwam i...
Het valt wel op, ja. :-)
Maar dit vind ik wel veel meer jou. Witruimte, een zachte saus erover heen (met zacht bedoel ik vrouwelijk, zoals dat ook was met de layout in pastelkleurtjes) en leuke accenten. Ik was ondertussen ook gewoon aan je vorig behang, maar dat heeft toch een week of twee à drie geduurd. Dit zit meteen lekker. Hopelijk ook voor jou.
Kunnen we jou niet te zien krijgen onder die bolhoed? :-)
Mmm… vind de banner mooi, geweldig plaatje… maar het geheel is nu twee stijlen door elkaar heen. Ietsies minder, vind ik.
Hoe je mensen liet schrikken op internet!
Het is wel fris. En mooi. En…nou ja, weer anders.
@ Lilimoen: Ik moest ook erg aan jou denken toen ik dit maakte. Ik deed het vooral om mijn eigen onrust omtrent mijn weblog te temmen, maar onderweg dacht ik: Lilimoen zal tevreden zijn.
@ Bart: Dat begrijp ik geloof ik wel, die twee stijlen. Maar zit het ‘m in de combi Nueva/Georgia? Of zijn het de zwarte ornamentjes die heel klassiek zijn en de letters en de bloemetjes die meer speelgoedwinkel zijn? Ik moet eerlijk bekennen dat het een zeer impulsieve actie is geweest, en ik dus niet echt planmatig te werk ben gegaan, zoals bij de vorige. Zelf ben ik er wel blij mee, maar dat neemt niet weg dat het ontwerp als geheel misschien wel een stuk sterker kan. Advies? (hoeft niet hoor)
Zus: Ja joh, je hoeft niks te zeggen hoor. Ik durf nooooit meer om complimentjes te bedelen. Alsof je elke dag je huiskamer verandert en van je man verwacht dat-ie steeds weer uitbarst in een staande ovatie.
Neen, maar volgens mij ben je aan kinderen toe… ;-)
@ CasaSpider: Gos, jij hier? Gezellig!
Maarrem, die kan ik op twee manieren interpreteren. 1. (en die ligt het meest voor de hand): het lijkt wel of ik niet beters te doen heb. Of 2. het lijkt hier wel een kinderkamer.
Ik vermoed het eerste en misschien heb je wel gelijk, hoewel ik vooral probeer niet te veel tv te kijken of computerspelletjes te spelen en omdat ik al de hele dag schrijf is knutselen dan vaak een goede tweede. Maar bedankt voor de analyse.
Ik vond die vorige erg fijn eigenlijk. Niet dat ik je ken zoals Lilimoen, maar het voelde Zezunjaans. Veel blogs zijn al wit en vrouwelijk… die vorige was wel lekker pittig, kleurrijk en een tikje chaotisch, zoals je blogjes dat ook zijn.
ik vind het persoonlijk wel mooi maar ik vind het wel heel erg anders dan al je lay-outs van de afgelopen jaren. Het is zoooo braaf… en mijn beeld van jou, die natuurlijk nergens op gebaseerd is behalve hoe ik jou in mijn hoofd heb, mijn beeld van zezunja is stoer!
@Zezunja: ik zag toen ik hem zag een combinatie van de oude (de bruinrafelige achtergrond) en de nieuwe witte elementjes. Dat was wel heel erg twee dingen. Volgens mij dus een halffabrikaat.
Nu ik dit eindresultaat zie, tsja – je weet dat ik van leegte houdt en adem om de teksten de teksten te laten zijn. Zo is het weer ietsje meer een pagina uit een boek, ietsje minder uit een tijdschrift.
Soms is vormgeving niets anders dan zo helder mogelijk zijn. Als een transparant venster, dat je niet opmerkt omdat het uitzicht erachter je aandacht in beslag neemt. Soms is vormgeving de sfeermaker zelf. Dan maak je glas in lood – er hoeft nergens doorheen gekeken te worden.
Nueva, de blommekes, vogelornamentjes: glas-in-lood. Georgia, al het wit: kijkvensters.
Ik vind het wel een aardig evenwicht. :-) (Oeps, het is HEEL GOED, kom, ‘aardig’ stort je natuurlijk meteen in depressie)
Het kan natuurlijk ook dat je van alles wilt.
@ allemaal: Wees niet bevreesd, ik trek me vormgevingskritiek nooit zo heel erg aan, zeker niet als ik er maar drie uurtjes aan gewerkt heb, zoals bij deze. Het ligt gelukkig iets ingewikkelder dat kritiekbeest in mij. Als ik zelf erg twijfelde aan deze vormgeving dan zou ik me het vast erg aantrekken, maar dat zou dan dus terecht zijn, want dan was het dus ook niet goed. Nu voel ik me thuis bij de vormgeving, hoewel ik Bart wel gelijk geef dat het niet zo heel erg eenduidig en opgeruimd is. En ja, het is ook wel braaf, maar dat is eigenlijk precies wat ik wilde. Het is zelfs een beetje tuttig en ik vind het héérlijk. Haha.
Wees dus niet bang en trek maar gewoon hard van leer.
Ik vind het echt veel interessanter als niemand zich inhoudt.
Bedankt voor al jullie reacties.
En Bart: ik hou het in mijn hoofd. Misschien kan het evenwicht nog ‘àéts aardiger’. ;)
@ Joost: Ik vrees ervoor. Geef mij negen levens en ik ben nóg niet tevreden.
Misschien is de clou gewoon: tevreden zijn met nooit tevreden zijn. Hup, de angel eruit, nooit gedacht dat het zo simpel zou zijn. Misschien dat je daarom zo tevreden bent met die echtgenoot van je, dat lijkt me niet iemand die de dingen graag houdt zoals ze zijn.